[อินโดนีเซีย] ไม่ทันเปลวไฟสีน้ำเงิน ณ คาวาอีเจ้น (29 พฤษภาคม 2011)

        ออกเดินทางจากสนามบินสุราบายา (Juanda Internation Airport Surabaya) มุ่งหน้าสู่คาวาอีเจ้น (Kawah Ijen Volcano) หาความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับคาวาอีเจ้นได้ที่ wiki (http://en.wikipedia.org/wiki/Ijen) ใช้เวลาเดินทางราว 8 ชั่วโมง (เดินทางตอนกลางคืนในสภาพอากาศปกติ ไม่มีฝน) ทางไปอีเจ้นลำบากมาก ถนนเต็มไปด้วยหลุมบ่อที่ลึกมาก แอบนึกสงสารรถอยู่ในใจ กลัวล้อจะนำรถ…         เราเลือกที่พักที่ Catimor Homestay เป็นที่พักที่อยู่เกือบจะลึกสุด ระหว่างทางเข้าที่พัก เราจะเห็นไร่ชาและกาแฟมากมาย คนดูบางตา นักท่องเที่ยวหาไม่เจอ อาจเป็นเพราะเรามาถึงช่วงเช้า น่าจะเป็นช่วงที่ทุกคนกำลังเดินเพลิดเพลินอยู่กับคาวาอีเจน ถึงที่พัก8 … Continue reading [อินโดนีเซีย] ไม่ทันเปลวไฟสีน้ำเงิน ณ คาวาอีเจ้น (29 พฤษภาคม 2011)

[อินโดนีเซีย] สุดขั้น ณ ปรัมบานัน

8 โมงล้อเคลื่อนออกจากโรงแรม มุ่งหน้าไปปรัมบานัน หรือ Candi Prambanan เทวสถานของฮินดูที่ใหญ่ที่สุดในอินโดนีเซีย (ลุงคนขับออกเสียงปรัมบานันได้ลิ้นรัวมาก) ใช้เวลาชั่วโมงกว่าๆ เพราะลุงขับรถเลาะเลี้ยวไปตามทางเล็กๆ เหมือนว่าจะเป็นทางลัดของลุง ไปถึงปรัมบานัน รับรู้ได้ถึงความร้อนของแดด คนจำนวนนึงกางร่ม เรารีบหยิบผ้าที่พกติดตัวไว้ตลอดมาพันบังแดดไว้ เพราะไม่ได้พกร่มมา T^T ก่อนเดินเข้าประตูมีเจ้าหน้าที่ถามว่าต้องการไกด์รึเปล่า (เสียค่าบริการ) เราคิดว่าเราคงดูไปเรื่อยๆ ไม่ได้จะหาสาระอะไร เราก็เลยไม่ได้จ้างไกด์เพิ่ม เข้าไปเที่ยวชมปรัมบานันต้องนุ่งผ้า คราวนี้เจ้าหน้าที่กลัวเราพันผ้าไปเป็น ช่วยเราแต่งตัวด้วยนะเออ แดดร้อนสุดๆ เรากึ่งเดินกึ่งวิ่งไปที่กลุ่มพระปรางค์ของปรัมบานัน กว่าจะเดินถึงทางเดินไกลพอสมควร พอไปถึงเจอแต่คนอินโดนีเซีย แสดงว่าที่นี่เป็นที่เที่ยวยอดฮิตของชาวอินโดนีเซียแน่ๆ เลย ผู้คนแต่งตัวสีสันสดใส กางร่มก็สีสันสดใส มีเด็กๆ นักเรียนมาเที่ยวชมเป็นกลุ่ม (สงสัยโรงเรียนพามาทัศนศึกษา) เดินดูด้านนอกสักพักก็ไปต่อแถวเข้าวิหารองค์ใหญ่สุดตรงกลาง (พระปรางค์) ไม่รู้เค้าเรียกว่าอะไร โดยต้องรอคิว เพราะเราต้องใส่หมวกกันน็อคสีเขียวเข้าไปด้วยเพื่อความปลอดภัย เท่าที่อ่านมา เค้าบอกว่าหลังจากเกิดแผ่นดินไหวคราวก่อนทำให้เกิดความเสียหายต่อพระปรางค์ เลยกลัวว่าหินจะตกใส่หัว แต่พอเข้าไปเดินชมในวิหารแล้ว จะเข้าใจว่าให้ใส่ทำไม คิดว่ากันหัวโขกกันตามขอบประตูต่างๆ มากกว่า 🙂 เดินวนๆ ได้ไม่นานก็ออกมา เพราะคนเยอะ … Continue reading [อินโดนีเซีย] สุดขั้น ณ ปรัมบานัน

[อินโดนีเซีย] ตี 3 มารอพระอาทิตย์ขึ้นที่บุโรพุทโธ

วันนี้ต้องตื่นแต่เช้า จัดการล้างหน้าแปรงฟัน แล้วตรงดิ่งมาที่ receptionของโรงแรม Manohara ราวตี 4 เพื่อมารวมตัวกัน รับผ้าหนึ่งผืน (ใช้สำหรับนุ่ง) ตั๋ว 1 ใบ ไฟฉาย 1 กระบอก (ทั้งหมดนี้ราคา 230,000 IDR สำหรับคนพักโรงแรม เป็นราคา Sunrise tour) ถ้าไม่ซื้อตั๋วนี้จะไม่สามารถขึ้นไปก่อน 6 โมงเช้าได้ พอได้ตั๋วพวกเราก็รีบเดินไปยังบุโรพุทโธ พอไปถึงประตูยังไม่เปิด เจ้าหน้าที่เพิ่งจะมา สรุปเราเป็นนักท่องเที่ยวกลุ่มแรกที่ก้าวเข้าบุโรพุทโธของวันนี้ ฮูเร่…. ฮ่าๆ เดินขึ้นไปชั้นบนสุด บันไดแอบชันเล็กน้อย ออกอาการหอบนิดหน่อย พอขึ้นไปถึง…ต่างคนต่างเล็งว่าพระอาทิตย์จะขึ้นตรงไหน ตอนนั้นหาทิศไม่เจอ(ไม่ได้พกเข็มทิศ) เพราะมืดมาก มีเพียงแสงอ่อนๆจากสปอร์ตไลท์ที่ส่องบุโรพุทโธทั้งสี่ด้านมาจากแดนไกล เวลาผ่านไปไม่นาน เราก็ค้นพบทิศที่พระอาทิตย์จะขึ้นแล้ว ด้วยการเดาจากจำนวนคนที่ยืนเล็งกันอยู่แถวนั้น และจากการลองถ่ายภาพด้วยกล้องดู เราจะได้ว่าพระอาทิตย์จะขึ้นจากด้านเดียวกับภูเขาไปเมอราปิ ขอกล่าวถึงบุโรพุทโธแบบย่อๆ บุโรพุทโธเป็นศาสนสถานของศาสนาพุทธนิกายมหายาน (แปลกแต่จริง.. ศาสนาสถานที่สำคัญของพุทธมหายานกลับอยู่ในประเทศที่มีประชากรนับถือศาสนาอิสลามมากที่สุดในโลก) ถ้าไม่นับรวมนครวัด (ศาสนาสถานของพรามหมณ์-ฮินดูและพุทธ) บุโรพุทโธถือได้ว่าเป็นศาสนสถานของศาสนาพุทธที่ใหญ่ที่สุดในโลก!!!! อ่านเพิ่มเติมเอาเองได้ที่Wikipedia และ Tripdeedee ราวตี 4 ครึ่ง….แสงของพระอาทิตย์ค่อยๆ เปล่งประกายมาจากทางด้านหลังของเมอราปิ ผู้คนเริ่มขยับเดินหามุม บ้างก็ถ่ายรูป บ้างก็นั่งมอง บ้างก็นั่งคุย มันเป็นภาพที่ประทับใจ ทั้งวิวตรงหน้า วิวที่เรายืนอยู่ วิวผู้คนรอบข้าง เกือบจะตี 5 เหมือนเวลานัดของพระอาทิตย์ หลังจากที่ปล่อยให้แสงเป็นพระเอกอยู่นาน ก็ถึงเวลาออกแสดงของพระอาทิตย์จริงๆ ซะที … Continue reading [อินโดนีเซีย] ตี 3 มารอพระอาทิตย์ขึ้นที่บุโรพุทโธ

[อินโดนีเซีย] ปู๊น ไปยอร์คยา…

ช่วงสายของวันที่ 1 พฤษภาคม 2556 หลังจากชื่นชมความงามของโบรโม่แล้ว เราก็กระโดดขึ้นรถเพื่อเดินทางเข้าเมืองสุราบายา ลุงคนขับแวะให้เรากินข้าวที่ปั้มน้ำมัน มื้อนี้… ลองชิม Nasi Goreng หรือข้าวผัด (ไก่) นั่นเอง Nasi แปลว่า ข้าว Goreng แปลว่า ผัด โดดขึ้นรถลุงอีกรอบ มุ่งตรงสู่สถานีรถไฟ!! ที่เมืองสุราบายา สถานีรถไฟที่เราจะเดินทางกันไปต่อชื่อว่า Surabaya Gubeng ดูแล้วเป็นสถานีที่ค่อนข้างใหญ่เลยทีเดียวนะ ภายในสถานีรถไฟมีร้านค้าค่อนข้างเยอะ อดีตร้านขนมสุดฮิต ครั้งนึงก็สร้างปรากฏการณ์ต่อแถวเป็นหางว่าวที่ไทยเรา อิอิ… เห็นอากาศร้อนๆอย่างนี้ ที่นี่ก็ยังมีดนตรีสด เล่นบรรเลงให้ผู้คนที่มารอขึ้นรถไฟคลายเครียดกันไปได้บ้าง… เรามาถึงก่อนเวลารถไฟออกประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่ง เวลาเหลือเฟือ แต่ไม่มีที่ไป เพราะสถานีรถไฟไม่อยู่ใกล้สถานที่ท่องเที่ยวใดๆ ทำให้เราตัดสินใจไปซื้อโดนัทกิน และก็นั่งแช่ในร้าน Dunkin’ Donuts เล่นเนทฟรีในดังกิ้นโดนัทแบบยาวๆ กันไป แต่ก่อนจะไปนั่งแช่ เราต้องทำการเอาตั๋วที่เราจองออนไลน์ไปแลกเป็นตั๋วจริงก่อน เดินตรงไปที่เคาท์เตอร์พร้อมกับโชว์ตั๋วออนไลน์ที่เราปรินส์มาแนบกับพาสปอร์ต เสร็จแล้วเค้าก็ให้ตั๋วรถไฟตัวจริงมา นั่งหมดแรงกินโดนัทอยู่ซักพักใหญ่ ก็ออกมานั่งรอรถไฟที่ชานชาลา ได้ยินเสียงประกาศเรียกพร้อมกับยกนาฬิกาดู ใช่แน่ๆ ขบวนนี้คือขบวนของเรา … Continue reading [อินโดนีเซีย] ปู๊น ไปยอร์คยา…