[อินโดนีเซีย] สุดขั้น ณ ปรัมบานัน

8 โมงล้อเคลื่อนออกจากโรงแรม มุ่งหน้าไปปรัมบานัน หรือ Candi Prambanan เทวสถานของฮินดูที่ใหญ่ที่สุดในอินโดนีเซีย (ลุงคนขับออกเสียงปรัมบานันได้ลิ้นรัวมาก) ใช้เวลาชั่วโมงกว่าๆ เพราะลุงขับรถเลาะเลี้ยวไปตามทางเล็กๆ เหมือนว่าจะเป็นทางลัดของลุง ไปถึงปรัมบานัน รับรู้ได้ถึงความร้อนของแดด คนจำนวนนึงกางร่ม เรารีบหยิบผ้าที่พกติดตัวไว้ตลอดมาพันบังแดดไว้ เพราะไม่ได้พกร่มมา T^T ก่อนเดินเข้าประตูมีเจ้าหน้าที่ถามว่าต้องการไกด์รึเปล่า (เสียค่าบริการ) เราคิดว่าเราคงดูไปเรื่อยๆ ไม่ได้จะหาสาระอะไร เราก็เลยไม่ได้จ้างไกด์เพิ่ม เข้าไปเที่ยวชมปรัมบานันต้องนุ่งผ้า คราวนี้เจ้าหน้าที่กลัวเราพันผ้าไปเป็น ช่วยเราแต่งตัวด้วยนะเออ แดดร้อนสุดๆ เรากึ่งเดินกึ่งวิ่งไปที่กลุ่มพระปรางค์ของปรัมบานัน กว่าจะเดินถึงทางเดินไกลพอสมควร พอไปถึงเจอแต่คนอินโดนีเซีย แสดงว่าที่นี่เป็นที่เที่ยวยอดฮิตของชาวอินโดนีเซียแน่ๆ เลย ผู้คนแต่งตัวสีสันสดใส กางร่มก็สีสันสดใส มีเด็กๆ นักเรียนมาเที่ยวชมเป็นกลุ่ม (สงสัยโรงเรียนพามาทัศนศึกษา) เดินดูด้านนอกสักพักก็ไปต่อแถวเข้าวิหารองค์ใหญ่สุดตรงกลาง (พระปรางค์) ไม่รู้เค้าเรียกว่าอะไร โดยต้องรอคิว เพราะเราต้องใส่หมวกกันน็อคสีเขียวเข้าไปด้วยเพื่อความปลอดภัย เท่าที่อ่านมา เค้าบอกว่าหลังจากเกิดแผ่นดินไหวคราวก่อนทำให้เกิดความเสียหายต่อพระปรางค์ เลยกลัวว่าหินจะตกใส่หัว แต่พอเข้าไปเดินชมในวิหารแล้ว จะเข้าใจว่าให้ใส่ทำไม คิดว่ากันหัวโขกกันตามขอบประตูต่างๆ มากกว่า 🙂 เดินวนๆ ได้ไม่นานก็ออกมา เพราะคนเยอะ … Continue reading [อินโดนีเซีย] สุดขั้น ณ ปรัมบานัน

[อินโดนีเซีย] โบรโม่… ครั้งเดียวไม่พอ

ย้อนไปเมื่อ 2 ปีก่อน (2011) เรามีโอกาสได้ไปเยี่ยมชมโบรโม่เป็นครั้งแรก แต่ดูเหมือนว่าจะมีโชคร้ายเล็กๆ เพราะตอนนั้นเป็นช่วงที่โบรโม่อารมณ์ไม่ค่อยดีพ่นเถ้าถ่านและฝุ่นควันออกมามากมาย พร้อมกับส่งเสียงคำรามให้เรากลัวอยู่ตลอดเวลา…            เราเลยอดขึ้นไปชื่นชมบนปากปล่อง…. เรานึกบ่นอยู่ในใจว่ามาถึงแล้วกลับไม่ได้ขึ้นไป แต่ส่วนหนึ่งในใจลึกๆ ก็คิดอยู่ว่า บางทีเราอาจได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง เพื่อไปทักทายโบรโม่สาวน้อยเจ้าอารมณ์อย่างใกล้ชิดสนิทสนม ใครจะนึกว่าจะเป็นจริง เราได้กลับมายืนที่นี่อีกครั้ง และช่วงเวลาเดียวกันกับครั้งก่อน (ช่วงวันหยุดแรงงาน)…             กลับมาครั้งนี้โบรโม่เปลี่ยนไป สดใสร่าเริง ไม่โมโหคำรามให้หวาดกลัวอีกแล้ว… 5 ทุ่มครึ่งของคืนวันที่ 30 เมษายน 2556…       … Continue reading [อินโดนีเซีย] โบรโม่… ครั้งเดียวไม่พอ